Gdy bank wypowie firmie kredyt, pierwszą reakcją nie powinna być ani panika, ani szybka obietnica spłaty całego zadłużenia. Najpierw trzeba sprawdzić, jakie pismo faktycznie przyszło z banku, od kiedy biegną terminy, jaka kwota ma stać się wymagalna, jakie zabezpieczenia może uruchomić bank i czy firma ma realną gotówkę na propozycję spłaty. Dopiero po takiej diagnozie można odpowiedzialnie rozmawiać o aneksie, harmonogramie, częściowej spłacie albo szerszym planie oddłużeniowym.
Zadłużona firma powinna traktować wypowiedzenie kredytu jako sygnał do uporządkowania całej sytuacji finansowej, a nie tylko jednej raty. Jeżeli poza bankiem są też zaległości wobec ZUS, urzędu skarbowego, leasingodawców, dostawców albo pracowników, samo porozumienie z bankiem może nie wystarczyć. Wtedy oddłużanie firm powinno oznaczać jedną mapę wierzycieli, płynności i ryzyk, zamiast serii przypadkowych rozmów prowadzonych pod presją kolejnych pism.
Stan prawny i research dla tego materiału zostały sprawdzone na 17 maja 2026 r. z uwzględnieniem Prawa bankowego według jednolitego tekstu Dz.U. 2026 poz. 38 oraz Prawa restrukturyzacyjnego według jednolitego tekstu Dz.U. 2026 poz. 533.
Krótka odpowiedź: co zrobić po piśmie z banku
Po otrzymaniu pisma z banku trzeba najpierw ustalić, czy jest to tylko monit, wezwanie do zapłaty, wezwanie z informacją o możliwości restrukturyzacji zadłużenia, czy już właściwe wypowiedzenie umowy kredytu. Te dokumenty mogą wyglądać podobnie dla osoby, która jest pod presją, ale mają inne skutki. Od ich treści zależy, czy firma ma jeszcze etap rozmowy ostrzegawczej, czy biegnie już termin, po którym bank może żądać spłaty całego kredytu.
Najgorszym ruchem bywa szybka deklaracja: „spłacimy wszystko w przyszłym miesiącu”, jeżeli firma nie ma potwierdzonych wpływów i nie policzyła kosztów bieżących. Bank będzie oceniał nie tylko wolę spłaty, ale też liczby: saldo, zaległość, przyczynę opóźnienia, źródło pieniędzy i to, czy firma nie tworzy nowych zaległości, próbując ratować jedną umowę kredytową.
| Pierwszy krok | Co ustalić | Po co to firmie |
|---|---|---|
| Ustal rodzaj pisma | Monit, wezwanie do zapłaty, wezwanie z art. 75c Prawa bankowego albo wypowiedzenie umowy. | Od tego zależy, czy firma ma czas na wniosek, negocjacje, czy działa już pod terminem wypowiedzenia. |
| Sprawdź daty | Data odbioru, termin zapłaty, termin na wniosek, koniec okresu wypowiedzenia. | Błędy w terminach mogą zamknąć drogę do sensownej reakcji albo opóźnić kontakt z bankiem. |
| Potwierdź saldo | Kapitał, zaległe raty, odsetki, prowizje, koszty, ewentualne pozycje sporne. | Firma nie powinna negocjować na podstawie samej raty albo nieaktualnego salda z księgowości. |
| Sprawdź zabezpieczenia | Hipoteka, zastaw, przewłaszczenie, cesja, poręczenie, weksel, gwarancja lub inne zabezpieczenia. | Pozwala ocenić, czy bank może uderzyć w majątek, należności albo osoby trzecie ważne dla firmy. |
| Policz gotówkę | Wpływy, koszty krytyczne, podatki, ZUS, wynagrodzenia, dostawy i środki potrzebne do przychodu. | Propozycja dla banku musi mieć pokrycie w cash flow, a nie w nadziei na przyszłą sprzedaż. |
Wezwanie z banku, art. 75c czy właściwe wypowiedzenie
W praktyce przedsiębiorcy często mówią „bank wypowiedział kredyt”, chociaż na biurku leży jeszcze wezwanie do zapłaty. Z drugiej strony zdarza się odwrotna sytuacja: firma traktuje właściwe wypowiedzenie jak kolejne ostrzeżenie, a termin już biegnie. Dlatego pierwszy podział jest prosty: etap ostrzegawczy, etap ustawowego wezwania i etap wypowiedzenia.
Przy opóźnieniu w spłacie kredytu bank co do zasady powinien wezwać kredytobiorcę do zapłaty i wyznaczyć termin nie krótszy niż 14 dni roboczych. W tym wezwaniu powinien też poinformować o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację zadłużenia. To jest ścieżka bankowej restrukturyzacji konkretnego zobowiązania, czyli rozmowa o zmianie warunków spłaty jednej relacji kredytowej. Nie należy jej mylić z formalnym postępowaniem restrukturyzacyjnym firmy.
Właściwe wypowiedzenie umowy kredytu to już osobne oświadczenie banku. Prawo bankowe wskazuje, że bank może wypowiedzieć umowę między innymi wtedy, gdy kredytobiorca nie dotrzymuje warunków udzielenia kredytu albo utracił zdolność kredytową. Termin wypowiedzenia wynosi co do zasady 30 dni, a w razie zagrożenia upadłością kredytobiorcy 7 dni, chyba że umowa przewiduje termin dłuższy. W treści konkretnej umowy mogą być też dodatkowe warunki, obowiązki informacyjne, kowenanty lub przypadki naruszenia.
| Dokument | Co zwykle oznacza | Jak reagować |
|---|---|---|
| Monit lub przypomnienie | Bank sygnalizuje opóźnienie, brak dokumentu, naruszenie warunku albo potrzebę kontaktu. | Nie ignorować. Potwierdzić saldo, przyczynę problemu i termin najbliższej płatności. |
| Wezwanie z art. 75c | Bank wzywa do spłaty zaległości i informuje o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację zadłużenia. | Wykorzystać czas na kompletny wniosek, dane finansowe i realną propozycję, a nie samo pismo z prośbą o cierpliwość. |
| Wypowiedzenie umowy | Bank uruchamia termin, po którym dług może stać się wymagalny w szerszym zakresie albo w całości. | Sprawdzić termin, podstawę, saldo, zabezpieczenia i natychmiast przygotować scenariusz rozmowy lub ochrony płynności. |
| Pismo po wypowiedzeniu | Sprawa może przechodzić do windykacji, kancelarii, pozwu, realizacji zabezpieczeń albo działań egzekucyjnych po uzyskaniu tytułu. | Nie opierać się na telefonicznej obietnicy. Potrzebna jest analiza dokumentów, terminów i całej mapy wierzycieli. |
Co sprawdzić w wypowiedzeniu i umowie kredytu
Wypowiedzenie trzeba czytać razem z umową kredytu, aneksami, regulaminem, harmonogramem i korespondencją z bankiem. Samo pismo może wskazywać tylko najważniejszą przyczynę, ale pełny obraz wynika z dokumentacji. Dla firmy ważne jest nie tylko to, że bank wypowiedział umowę, lecz także dlaczego to zrobił i jakie skutki uruchamiają się po upływie terminu.
Podstawą wypowiedzenia może być opóźnienie w spłacie, naruszenie warunków finansowych, brak wymaganych dokumentów, utrata zdolności kredytowej, pogorszenie zabezpieczeń, niewykonanie obowiązków informacyjnych albo inne naruszenie opisane w umowie. Każdy z tych powodów wymaga innej odpowiedzi. Inaczej rozmawia się o zaległych ratach, inaczej o utracie zabezpieczenia, a jeszcze inaczej o sytuacji, w której bank ocenia, że firma nie ma już zdolności do dalszej obsługi długu.
| Element do sprawdzenia | Gdzie szukać | Dlaczego to ważne |
|---|---|---|
| Data doręczenia | Potwierdzenie odbioru, operator pocztowy, ePUAP, korespondencja z bankiem, system bankowy. | Od niej może zależeć termin reakcji, termin końca wypowiedzenia albo ocena, czy firma działa jeszcze w czasie. |
| Podstawa wypowiedzenia | Pismo banku, umowa kredytu, aneksy, regulamin, warunki finansowania. | Bez tego firma nie wie, czy ma naprawiać zaległość, dokumenty, zabezpieczenie czy całą płynność. |
| Kwota zadłużenia | Zaświadczenie z banku, historia spłat, harmonogram, księgowość, noty odsetkowe. | Propozycja spłaty musi odnosić się do aktualnego salda, nie do historycznej wysokości raty. |
| Warunki cofnięcia lub rozmowy | Treść pisma, kontakt z opiekunem, departament windykacji, wcześniejsza korespondencja. | Pozwala ocenić, czy bank oczekuje spłaty zaległości, dodatkowych dokumentów, zabezpieczenia czy planu naprawczego. |
| Zabezpieczenia | Umowa, załączniki, księgi wieczyste, rejestry zastawów, umowy cesji, poręczenia, weksle. | Bank może mieć silniejszą pozycję niż zwykły wierzyciel handlowy, a skutki mogą objąć majątek potrzebny do działalności. |
| Powiązanie z innymi umowami | Umowy rachunku, faktoringu, leasingu, kredytów powiązanych, gwarancji i zabezpieczeń krzyżowych. | Wypowiedzenie jednego finansowania może wpływać na limity, rachunki, cesje lub inne relacje finansowe. |
Osobno trzeba sprawdzić, czy bank ma zabezpieczenie na aktywach, które są niezbędne do generowania przychodu: nieruchomości, maszynach, pojazdach, zapasach, należnościach od kontrahentów albo rachunkach. Jeżeli propozycja spłaty zakłada dalszą sprzedaż, a jednocześnie bank może przejąć należności albo zablokować kluczowe finansowanie obrotowe, plan może być niewykonalny od samego początku.
Jak przygotować rozmowę z bankiem
Rozmowa z bankiem po wypowiedzeniu kredytu powinna być oparta na danych. Bank zwykle będzie chciał wiedzieć, skąd wziął się problem, czy jest przejściowy, jakie są aktualne zobowiązania, czy firma ma przychody i czy propozycja spłaty nie jest tylko przesunięciem zaległości na innych wierzycieli. Dlatego sama deklaracja „mamy zamówienia” albo „czekamy na przelew” jest za słaba, jeżeli nie idą za nią dokumenty.
Najlepiej przygotować krótki pakiet dokumentów: aktualne saldo z banku, zestawienie wszystkich zobowiązań, prognozę przepływów na najbliższe tygodnie i miesiące, listę kosztów krytycznych oraz wariant propozycji. Wariant powinien być ostrożny. Jeżeli firma zaproponuje ratę, która wymaga nierealnej sprzedaży albo pomija podatki, ZUS i wynagrodzenia, ryzykuje szybkie naruszenie kolejnych ustaleń.
| Dane do rozmowy | Co przygotować | Jaką decyzję wspiera |
|---|---|---|
| Saldo kredytu | Kapitał, zaległe raty, odsetki, prowizje, koszty i termin, od którego bank liczy zaległość. | Czy firma rozmawia o realnej kwocie, czy tylko o części problemu. |
| Przyczyna opóźnienia | Spadek sprzedaży, opóźnione należności, utrata kontraktu, wzrost kosztów, jednorazowe zdarzenie albo problem strukturalny. | Czy bank może ocenić problem jako przejściowy, czy wymaga głębszego planu naprawczego. |
| Należności i zamówienia | Lista należności, terminy płatności, kontrahenci, sporne faktury, potwierdzone zamówienia i ryzyko potrąceń. | Czy firma ma źródło spłaty, czy tylko prognozę bez potwierdzenia. |
| Koszty krytyczne | Wynagrodzenia, podatki, ZUS, dostawy, leasingi, czynsz, energia, paliwo, usługi niezbędne do sprzedaży. | Czy propozycja dla banku nie zablokuje działalności i nie stworzy nowych zaległości. |
| Mapa innych wierzycieli | ZUS, urząd skarbowy, leasing, faktoring, dostawcy, podwykonawcy, pracownicy, prywatne pożyczki. | Czy problem dotyczy jednej umowy, czy całej struktury zadłużenia. |
| Propozycja spłaty | Płatność wstępna, harmonogram, karencja, zmiana rat, dodatkowe dokumenty, plan naprawczy lub inny wariant. | Czy bank otrzymuje konkretny scenariusz, który można ocenić i monitorować. |
W rozmowie z bankiem można rozważać różne rozwiązania: spłatę zaległości w części, aneks do umowy, zmianę harmonogramu, karencję, czasowe porozumienie o wstrzymaniu dalszych działań, dodatkowe zabezpieczenie albo plan naprawczy. Każde z nich ma sens tylko wtedy, gdy firma rozumie jego cenę. Dodatkowe zabezpieczenie może poprawić pozycję negocjacyjną, ale może też nadmiernie obciążyć majątek potrzebny do działania albo poręczycieli.
Kiedy nie warto składać szybkiej propozycji
Nie każda szybka reakcja jest dobra. Wypowiedzenie kredytu wywołuje presję, ale propozycja przygotowana na ślepo może pogorszyć sytuację. Jeżeli firma obieca bankowi zbyt wysokie raty, a potem nie zapłaci podatków, ZUS, wynagrodzeń albo dostawcy potrzebnego do wykonania zamówień, nie rozwiąże problemu. Przeniesie go tylko w inne miejsce. Dlatego przed przelewem warto wrócić do kolejności spłaty długów firmowych, a nie reagować wyłącznie na presję jednego wierzyciela.
Szczególnie ryzykowne są propozycje oparte na jednej przyszłej płatności, której firma nie kontroluje. Jeżeli kontrahent może opóźnić zapłatę, faktura jest sporna, należność jest objęta cesją albo rachunek może zostać zajęty przez innego wierzyciela, taka płatność nie powinna być traktowana jak pewna gotówka do spłaty banku.
| Czerwona flaga | Dlaczego jest groźna | Co zrobić zamiast tego |
|---|---|---|
| Propozycja bez pełnego salda | Firma może negocjować kwotę niższą niż realne zadłużenie albo pominąć odsetki i koszty. | Najpierw uzyskać aktualne saldo i zestawić je z księgowością oraz historią spłat. |
| Rata wyższa niż nadwyżka | Harmonogram wygląda dobrze w piśmie, ale nie da się go wykonać po kosztach bieżących. | Policzyć nadwyżkę po wynagrodzeniach, podatkach, ZUS, leasingach, dostawach i kosztach sprzedaży. |
| Ukrywanie innych wierzycieli | Bank może ocenić propozycję jako niewiarygodną, a firma nie widzi ryzyka równoległych egzekucji. | Przygotować mapę zadłużenia i jasno wskazać, które zobowiązania są krytyczne. |
| Płatność kosztem działalności | Firma spłaca bank, ale traci możliwość realizacji zamówień, wypłat lub bieżących rozliczeń publicznoprawnych. | Oddzielić gotówkę operacyjną od kwoty, którą można przeznaczyć na zaległości. |
| Dodatkowe zabezpieczenie bez analizy | Może obciążyć majątek, poręczycieli albo należności potrzebne do dalszego finansowania działalności. | Sprawdzić skutki zabezpieczenia dla całego majątku firmy i innych wierzycieli. |
Ryzyko egzekucji po wypowiedzeniu kredytu
Po upływie terminu wypowiedzenia bank może traktować zadłużenie zgodnie z umową i przepisami jako wymagalne w szerszym zakresie, w praktyce często w całości. To nie oznacza automatycznego zajęcia rachunku następnego dnia. Zwykle potrzebne są dalsze działania: windykacja, wezwania, pozew, nakaz zapłaty, tytuł wykonawczy albo uruchomienie zabezpieczeń. Z punktu widzenia firmy najważniejsze jest jednak to, że ryzyko przestaje dotyczyć tylko raty, a zaczyna dotyczyć płynności, majątku i relacji z kontrahentami.
Jeżeli bank ma zabezpieczenia, może mieć więcej narzędzi niż zwykły wierzyciel handlowy. Hipoteka, zastaw, przewłaszczenie, cesja wierzytelności, poręczenie albo weksel mogą wpływać na sposób prowadzenia rozmów i realne ryzyko dla działalności. Dlatego wypowiedzenia kredytu nie można analizować w oderwaniu od tego, z czego firma ma spłacać dług.
| Ryzyko | Co może oznaczać dla firmy | Co sprawdzić od razu |
|---|---|---|
| Wymagalność całego zadłużenia | Zamiast rat firma mierzy się z żądaniem spłaty znacznie większej kwoty. | Saldo po wypowiedzeniu, odsetki, koszty i termin, od którego bank nalicza dalsze należności. |
| Pozew lub nakaz zapłaty | Sprawa może przejść z rozmów windykacyjnych do formalnego sporu i terminów procesowych. | Adresy do doręczeń, osoby odbierające korespondencję, dokumenty kredytowe i ewentualne sporne kwoty. |
| Zajęcie rachunku | Blokada środków może utrudnić wypłaty, podatki, ZUS, zakupy i obsługę bieżących zamówień. | Na których rachunkach firma trzyma środki, jakie wpływy są krytyczne i czy są inne zajęcia. |
| Zajęcie należności | Kontrahenci mogą zostać zobowiązani do zapłaty na rzecz organu egzekucyjnego, a nie firmie. | Listę najważniejszych należności, cesje, faktoring, potrącenia i zależność od kilku dużych odbiorców. |
| Realizacja zabezpieczeń | Ryzyko dotyczy nieruchomości, maszyn, zapasów, udziałów, poręczycieli lub innych składników majątku. | Jakie aktywa są zabezpieczeniem i czy są niezbędne do generowania przychodu. |
W tym miejscu decyzja nie polega wyłącznie na tym, ile zapłacić bankowi. Trzeba ustalić, jaka gotówka jest potrzebna do utrzymania firmy przy życiu: wynagrodzenia, bieżące podatki, ZUS, dostawy, leasingi, czynsz, energia, paliwo, materiały i usługi, bez których nie będzie kolejnych przychodów. Jeżeli cała dostępna gotówka zostanie przekazana bankowi, a firma nie wykona zamówień, plan spłaty sam traci podstawę.
Kiedy sama rozmowa z bankiem nie wystarczy
Bankowa restrukturyzacja zadłużenia może być dobrym rozwiązaniem, gdy problem dotyczy jednej umowy, firma ma jasne saldo, realne wpływy i potrafi wykonać nowy harmonogram. Nie wystarczy jednak wtedy, gdy wypowiedzenie kredytu jest tylko jednym z objawów szerszego kryzysu. W takiej sytuacji firma może zawrzeć porozumienie z bankiem, ale równocześnie pogłębić zaległości wobec ZUS, urzędu skarbowego, leasingodawców albo dostawców.
Granica jest praktyczna: jeżeli bank jest jednym z wielu wierzycieli, a każda ugoda wymaga pieniędzy z tej samej niewielkiej nadwyżki, potrzebna jest jedna mapa zadłużenia. W przeciwnym razie każdy wierzyciel usłyszy osobną obietnicę, a firma nie będzie miała środków, aby wykonać je razem.
| Sytuacja | Co zwykle oznacza | Decyzja |
|---|---|---|
| Jeden kredyt, jasne saldo, brak innych ostrych zaległości | Problem może być jeszcze możliwy do uporządkowania rozmową z bankiem. | Przygotować kompletny wniosek, cash flow i realistyczny harmonogram. |
| Kilka zobowiązań po terminie | Bank nie jest jedynym ryzykiem, a propozycja dla niego może zabrać środki innym krytycznym wierzycielom. | Ułożyć pełną mapę wierzycieli, terminów, zabezpieczeń i kosztów bieżących. |
| Wypowiedziane leasingi lub limity | Firma może tracić narzędzia pracy albo finansowanie potrzebne do przychodu. | Ocenić, które umowy są krytyczne operacyjnie i czy pojedyncza ugoda z bankiem wystarczy. |
| Zajęcia, pozwy albo tytuły wykonawcze | Ryzyko przeszło z rozmów o ratach do ochrony rachunków, należności i majątku. | Rozważyć formalne narzędzia ochrony i całościową restrukturyzację zadłużenia. |
| Brak nadwyżki po kosztach bieżących | Firma nie ma z czego wykonać ani ugody z bankiem, ani porozumień z innymi wierzycielami. | Nie składać obietnic bez analizy rentowności, kosztów krytycznych i wariantu upadłościowego. |
Właśnie tutaj trzeba odróżnić dwa pojęcia. Restrukturyzacja zadłużenia w banku dotyczy konkretnej relacji kredytowej i jest uzgadniana między bankiem a kredytobiorcą. Formalna restrukturyzacja firmy dotyczy szerszego problemu: wielu wierzycieli, układu, ochrony płynności i uporządkowania zobowiązań w sposób, który ma być wykonalny dla całego przedsiębiorstwa, a nie tylko dla jednej umowy.
Decyzja krok po kroku: negocjacje, oddłużanie czy restrukturyzacja
Po wypowiedzeniu kredytu firma potrzebuje krótkiej ścieżki decyzyjnej. Nie każda sytuacja wymaga od razu formalnego postępowania, ale nie każda da się załatwić telefonem do opiekuna w banku. Dobra decyzja zaczyna się od faktów: dokumentów, terminów, sald, zabezpieczeń i gotówki dostępnej po kosztach bieżących.
- Ustal etap sprawy. Sprawdź, czy pismo jest wezwaniem, wnioskiem o dokumenty, wypowiedzeniem czy pismem po wypowiedzeniu. Zanotuj datę doręczenia i najbliższy termin.
- Potwierdź saldo i zabezpieczenia. Nie opieraj się wyłącznie na harmonogramie rat. Ustal kapitał, zaległości, odsetki, koszty i zabezpieczenia, które bank może uruchomić.
- Policz gotówkę operacyjną. Oddziel pieniądze potrzebne na wynagrodzenia, podatki, ZUS, dostawy, leasingi i koszty przychodu od kwoty, którą można przeznaczyć na zaległość.
- Sprawdź innych wierzycieli. Jeżeli bank nie jest jedynym problemem, nie składaj propozycji w oderwaniu od całej mapy zadłużenia i zasad rozmowy z kilkoma wierzycielami.
- Wybierz ścieżkę. Przy jednym długu i realnej nadwyżce przygotuj rozmowę z bankiem. Przy wielu wierzycielach przejdź do planu oddłużeniowego. Przy ryzyku egzekucji, utraty płynności lub realizacji zabezpieczeń rozważ formalną restrukturyzację.
- Nie pomijaj wariantu upadłościowego. Jeżeli firma nie ma realnego źródła spłaty i nie finansuje bieżącej działalności, trzeba ostrożnie sprawdzić także ten scenariusz, zamiast obiecywać nierealny układ.
Ta kolejność nie zastępuje analizy prawnej ani finansowej, ale pozwala uniknąć najdroższego błędu: prowadzenia rozmów z jednym wierzycielem tak, jakby reszta firmy nie istniała. Bank może być najważniejszym wierzycielem w danym tygodniu, ale firma nadal musi utrzymać sprzedaż, pracowników, rozliczenia publicznoprawne i dostawy.
Checklista na najbliższe dni
W pierwszych dniach po wypowiedzeniu kredytu liczy się dyscyplina. Nie chodzi o stworzenie wielostronicowego planu naprawczego od razu, ale o zebranie informacji, bez których żadna rozmowa nie będzie wiarygodna. Poniższa checklista pomaga ustalić, czy firma jest gotowa do kontaktu z bankiem, czy najpierw musi uzupełnić dane.
| Pytanie kontrolne | Tak oznacza | Nie oznacza |
|---|---|---|
| Czy wiemy, jaki dokument przyszedł z banku? | Można dobrać właściwą reakcję do etapu sprawy. | Najpierw trzeba przeczytać pismo razem z umową i terminami. |
| Czy znamy datę doręczenia i koniec terminu? | Firma wie, ile realnie ma czasu na działanie. | Istnieje ryzyko spóźnionej odpowiedzi albo błędnej oceny pilności. |
| Czy mamy aktualne saldo z banku? | Propozycja może odnosić się do realnego zadłużenia. | Harmonogram może być zaniżony lub pomijać koszty i odsetki. |
| Czy znamy wszystkie zabezpieczenia? | Można ocenić ryzyko dla majątku, należności i poręczycieli. | Firma może nie widzieć najpoważniejszego skutku wypowiedzenia. |
| Czy policzyliśmy nadwyżkę po kosztach krytycznych? | Można zaproponować ratę, która ma szansę zostać wykonana. | Każda propozycja jest ryzykowna, bo może tworzyć nowe zaległości. |
| Czy znamy innych wierzycieli i ich terminy? | Firma widzi, czy problem jest bankowy, czy systemowy. | Porozumienie z bankiem może pogorszyć relacje z innymi wierzycielami. |
Jeżeli większość odpowiedzi brzmi „nie”, firma nie powinna zaczynać od obietnic. Najpierw trzeba uporządkować dane, ustalić priorytety i dopiero wtedy zdecydować, czy kontakt z bankiem ma dotyczyć aneksu, płatności wstępnej, nowego harmonogramu, czasowego porozumienia czy szerszej restrukturyzacji.
FAQ
Może dojść do rozmów o cofnięciu wypowiedzenia, aneksie albo innym porozumieniu, ale nie należy zakładać, że bank ma obowiązek zaakceptować każdą propozycję firmy. Znaczenie mają treść umowy, etap sprawy, przyczyna wypowiedzenia, saldo, zabezpieczenia oraz wiarygodność planu spłaty.
Prawo bankowe przewiduje co do zasady 30 dni terminu wypowiedzenia, a przy zagrożeniu upadłością kredytobiorcy 7 dni, chyba że umowa przewiduje termin dłuższy. W konkretnej sprawie trzeba sprawdzić treść umowy, datę doręczenia pisma i dokładne sformułowanie wypowiedzenia.
Najważniejsze są: aktualne saldo, historia zaległości, przyczyna problemu, lista zabezpieczeń, prognoza cash flow, należności, koszty krytyczne, mapa innych wierzycieli i realistyczna propozycja spłaty. Warto przygotować wariant ostrożny, który nie zakłada pieniędzy niepewnych albo już obciążonych cesją, potrąceniem lub zajęciem.
Warto rozważyć restrukturyzację, gdy bank nie jest jedynym wierzycielem, firma ma kilka wypowiedzianych lub zagrożonych umów, brakuje nadwyżki po kosztach bieżących, pojawiają się pozwy albo zajęcia, a pojedyncza ugoda z bankiem nie uporządkuje całego zadłużenia. Decyzja powinna wynikać z mapy wierzycieli, zabezpieczeń, płynności i realnej zdolności do wykonania układu.
