Po otwarciu restrukturyzacji firmy faktoring trzeba natychmiast podzielić na stare saldo, nowe faktury, wpływy od kontrahentów i możliwy regres. Sama restrukturyzacja firm nie oznacza, że umowa faktoringu automatycznie wygasa, że faktor musi dalej finansować sprzedaż albo że każde roszczenie faktora trafia do układu w ten sam sposób. Pierwsza decyzja nie dotyczy więc tego, czy „faktoring działa”, tylko które pieniądze są naprawdę dostępne dla firmy po otwarciu postępowania.
W praktyce trzeba równolegle sprawdzić rodzaj faktoringu, datę graniczną, cesję wierzytelności, status kontrahentów, wykorzystany limit, potrącenia, fundusz gwarancyjny i warunki regresu. Dopiero wtedy można odpowiedzieć, czy faktoring pomaga utrzymać obrót, czy przeciwnie: zabiera wpływy potrzebne na wynagrodzenia, podatki, ZUS, dostawy, leasing i koszty wykonania bieżących zamówień.
Stan prawny i research dla tego materiału przyjęto na 6 września 2026 r. Artykuł odnosi się do Prawa restrukturyzacyjnego według Dz.U. 2026 poz. 533 oraz Kodeksu cywilnego według Dz.U. 2026 poz. 795, w szczególności do zasad swobody umów, przelewu wierzytelności, objęcia wierzytelności układem, dnia układowego, ograniczeń potrąceń i znaczenia bieżących zobowiązań po otwarciu postępowania. Konkretna ocena zawsze wymaga sprawdzenia umowy faktoringu, OWU, aneksów, salda, zabezpieczeń i dokumentów restrukturyzacyjnych.
Wniosek na start: po otwarciu restrukturyzacji nie licz wartości faktur jako wolnej gotówki. Najpierw ustal, które faktury zostały już sfinansowane, które wierzytelności są scedowane, kto ma otrzymać płatność od kontrahenta, czy działa regres i jaka kwota netto zostaje w firmie po rozliczeniu faktora.
Krótka odpowiedź: stare saldo, nowe faktury i gotówka netto
W praktyce po otwarciu postępowania są cztery warstwy do rozdzielenia. Pierwsza to rozliczenie finansowania udzielonego przed datą graniczną. Druga to nowe faktury wystawiane lub finansowane po otwarciu. Trzecia to wpływy od kontrahentów, które mogą trafiać do faktora, na rachunek techniczny, na rachunek firmy albo zostać potrącone. Czwarta to regres, czyli ryzyko, że faktor zażąda od firmy zwrotu wypłaconej zaliczki.
Jeżeli firma wrzuci te elementy do jednej kolumny „faktoring”, cash flow zacznie pokazywać zbyt optymistyczny obraz. Wartość brutto faktury może być wysoka, ale dla bieżącej działalności liczy się kwota, którą firma faktycznie może wydać po zaliczce, prowizji, potrąceniach, zatrzymanej rezerwie i rozliczeniu wcześniejszego salda.
| Co trzeba oddzielić | Co to oznacza po otwarciu | Decyzja dla firmy |
|---|---|---|
| Finansowanie sprzed daty granicznej | Może tworzyć wierzytelność faktora, rozliczenie limitu, koszty albo roszczenie regresowe. | Ustalić saldo na dzień otwarcia albo dzień układowy i sprawdzić, jak ująć je w dokumentach postępowania. |
| Nowe faktury po otwarciu | Mogą być bieżącym źródłem finansowania, ale tylko jeśli faktor je akceptuje i warunki mieszczą się w zasadach postępowania. | Nie zakładać automatycznego utrzymania limitu; sprawdzić zgodę, koszt i ryzyko regresu. |
| Wpływy od kontrahentów | Mogą formalnie należeć się faktorowi albo rozliczać wcześniej wypłaconą zaliczkę. | Oznaczyć, kto ma dostać przelew i jaka część wpływu zostaje dla firmy. |
| Regres | Brak zapłaty przez odbiorcę może wrócić do firmy jako obowiązek zwrotu finansowania. | Ustalić, czy regres dotyczy długu historycznego, nowego zobowiązania, pozycji spornej czy warunkowej. |
| Potrącenia i rezerwy | Faktor może rozliczać swoje należności z wpływów, funduszu gwarancyjnego albo kolejnych faktur, jeśli umowa i przepisy na to pozwalają. | Pokazać w cash flow kwotę netto, a nie samą wartość sprzedaży. |
Decyzja praktyczna: jeżeli po otwarciu postępowania firma nie wie, które faktury są sfinansowane, które objęte cesją, które sporne i które mogą uruchomić regres, nie powinna składać faktorowi ani wierzycielom obietnic opartych na pełnej wartości należności od odbiorców.
Ustal rodzaj faktoringu i status umowy
Nie ma jednej odpowiedzi dla każdego faktoringu. Inaczej ocenia się faktoring pełny, inaczej faktoring z regresem, inaczej faktoring odwrotny, a jeszcze inaczej limit globalny obejmujący wielu odbiorców. Znaczenie ma też to, czy cesja jest jawna, czy kontrahent wie, gdzie ma płacić, czy faktor finansuje wszystkie faktury, czy tylko wybrane transakcje.
Pierwszym dokumentem nie jest więc plan restrukturyzacyjny, tylko umowa faktoringu z regulaminem, OWU, aneksami, tabelą opłat, decyzjami limitowymi i korespondencją o zmianach warunków. W faktoringu umowa ma duże znaczenie, bo polskie prawo nie opisuje go jako jednej prostej umowy nazwanej. Konstrukcja opiera się zwykle na kilku elementach: finansowaniu, cesji wierzytelności, obsłudze należności, zabezpieczeniach i warunkach regresu.
| Rodzaj lub cecha faktoringu | Co sprawdzić po otwarciu | Praktyczny wniosek |
|---|---|---|
| Faktoring z regresem | Kiedy faktor może żądać zwrotu zaliczki i czy przesłanka regresu już powstała. | Największe znaczenie ma status odbiorcy i to, czy brak zapłaty wraca do firmy. |
| Faktoring pełny | Zakres przejęcia ryzyka przez faktora, wyłączenia odpowiedzialności, limity i warunki ochrony. | Nie zakładać pełnego bezpieczeństwa bez sprawdzenia sporów, dokumentów i wyłączeń. |
| Faktoring mieszany | Do jakiej kwoty lub w jakich sytuacjach ryzyko pozostaje po stronie firmy. | Jeden portfel faktur może mieć różne zasady rozliczenia. |
| Faktoring odwrotny | Czy faktor finansuje zobowiązania wobec dostawców i jakie roszczenia powstają wobec firmy. | To bliżej finansowania zakupów niż sprzedaży, więc inaczej wpływa na spis i płynność. |
| Faktoring jawny | Czy kontrahenci dostali skuteczne zawiadomienia o cesji i numer rachunku faktora. | Błąd w płatności może stworzyć spór między firmą, faktorem i odbiorcą. |
| Faktoring cichy | Kto technicznie przyjmuje płatności i jak rozliczane są wpływy od odbiorców. | Trzeba pilnować, czy firma nie traktuje cudzych ekonomicznie wpływów jak własnej gotówki. |
| Limit globalny lub pojedynczy | Czy problem dotyczy całej umowy, jednego odbiorcy, jednej faktury albo wykorzystanej części limitu. | Nie wolno negocjować pełnego limitu tak, jakby cały był już wymagalnym długiem. |
Osobno trzeba sprawdzić, czy faktor wypowiedział umowę, zablokował nowe finansowanie, obniżył limit, usunął odbiorcę z listy akceptowanych kontrahentów albo zmienił zasady rozliczeń. Po otwarciu restrukturyzacji takie działania trzeba analizować ostrożnie: samo postępowanie może uruchamiać określone ograniczenia wypowiedzenia ważnych umów, ale nowe naruszenia po dacie ochronnej mogą mieć osobne znaczenie.
Czerwona flaga: firma mówi „mamy faktoring”, ale nie potrafi wskazać, czy jest to faktoring z regresem, kto przejmuje ryzyko braku zapłaty, które faktury są sfinansowane i czy faktor nadal utrzymuje limit. Wtedy rozmowa o płynności jest oparta na skrócie, a nie na danych.
Data graniczna: co jest stare, a co bieżące
Po otwarciu restrukturyzacji kluczowa jest data graniczna. W przyspieszonym postępowaniu układowym, postępowaniu układowym i sanacji podstawowym punktem odniesienia jest dzień otwarcia postępowania. W postępowaniu o zatwierdzenie układu trzeba sprawdzić dzień układowy oraz ewentualne obwieszczenie, bo to one porządkują zakres skutków ochronnych i dokumentów przygotowywanych do głosowania.
Nie decyduje sama data wystawienia faktury. Trzeba sprawdzić, kiedy powstała wierzytelność wobec odbiorcy, kiedy faktor wypłacił zaliczkę, kiedy powstały opłaty, kiedy uruchomił się regres i kiedy kontrahent miał zapłacić. Ta sama relacja faktoringowa może zawierać jednocześnie stare saldo układowe, nowe finansowanie, pozycje sporne i bieżące obowiązki.
| Pytanie o datę | Dlaczego jest ważne | Typowy błąd |
|---|---|---|
| Kiedy wykonano sprzedaż lub usługę? | Pomaga ustalić, kiedy powstała wierzytelność od kontrahenta. | Firma patrzy wyłącznie na datę faktury. |
| Kiedy faktor wypłacił zaliczkę? | Pokazuje, czy finansowanie istniało już przed datą graniczną. | Cały limit traktuje się jak jedną bieżącą kwotę. |
| Kiedy powstała przesłanka regresu? | Może wpływać na ocenę, czy roszczenie jest historyczne, bieżące, sporne albo warunkowe. | Regres opisuje się jednym słowem bez dat i faktur. |
| Kiedy kontrahent zapłacił lub ma zapłacić? | Wpływ po otwarciu może rozliczać wierzytelność powstałą wcześniej. | Przelew po otwarciu uznaje się automatycznie za nową gotówkę firmy. |
| Czy faktura obejmuje okres mieszany? | Przy usługach ciągłych i stałych rozliczeniach część może przypadać przed, a część po dacie granicznej. | Cała kwota trafia do jednego koszyka bez podziału. |
Ten podział jest ważny także dla bieżącej zdolności do działania. W postępowaniu układowym i sanacyjnym utrata zdolności do bieżącego zaspokajania kosztów postępowania, zobowiązań powstałych po otwarciu oraz zobowiązań nieobjętych układem może prowadzić do umorzenia postępowania. Opóźnienie w wykonywaniu takich zobowiązań przekraczające 30 dni może mieć ustawowe znaczenie przy ocenie, czy postępowanie powinno dalej trwać. Jeżeli nowe faktury finansowane faktoringiem generują od razu nowy regres albo nowe zaległości, problem nie jest tylko techniczny.
Praktyczny wniosek: po otwarciu postępowania każdą fakturę objętą faktoringiem oznacz co najmniej czterema datami: data świadczenia, data faktury, data finansowania i data płatności odbiorcy. Bez tego nie da się uczciwie ustalić, co jest starym rozliczeniem, a co bieżącym źródłem płynności.
Regres i żądanie zwrotu zaliczki
Regres w faktoringu oznacza, że w określonych sytuacjach faktor może wrócić do firmy z żądaniem zwrotu wypłaconej zaliczki. Najczęściej chodzi o brak zapłaty przez odbiorcę, ale umowa może przewidywać także inne przesłanki: spór o fakturę, brak dokumentów, przekroczenie limitu, płatność na niewłaściwy rachunek, potrącenie odbiorcy albo naruszenie obowiązków informacyjnych.
Jeżeli problem pojawił się jeszcze przed formalnym postępowaniem i firma dostała wezwanie, osobnym punktem odniesienia jest sytuacja, w której faktor żąda zwrotu finansowania. Po otwarciu restrukturyzacji dochodzą jednak kolejne pytania: czy roszczenie regresowe było już istniejące na datę graniczną, czy powstało później, czy jest objęte sporem i jak wpływa na dokumenty postępowania.
| Przyczyna regresu | Co sprawdzić po otwarciu | Decyzja |
|---|---|---|
| Odbiorca nie zapłacił w terminie | Termin płatności, okres regresu, korespondencję z odbiorcą i potwierdzenie salda. | Nie wpisywać wpływu od odbiorcy jako pewnego, jeśli brak zapłaty już uruchamia zwrot zaliczki. |
| Faktura jest sporna | Reklamacje, potrącenia, noty, protokoły odbioru i dokumenty dostawy. | Oddzielić część bezsporną od spornej przed uznaniem salda faktora. |
| Płatność poszła na zły rachunek | Zawiadomienia o cesji, numer rachunku, datę płatności i to, kto ma środki. | Ustalić, czy firma musi przekazać wpływ faktorowi, zanim wyda go na koszty bieżące. |
| Faktor obniżył albo zablokował limit | Podstawę blokady, listę odbiorców i wykorzystaną część finansowania. | Policzyć sprzedaż, która nie dostanie już szybkiej gotówki. |
| Umowa została wypowiedziana | Termin wypowiedzenia, rozliczenie limitu, zabezpieczenia i warunki porozumienia. | Nie traktować sprawy jak pojedynczej faktury; może chodzić o całe rozliczenie relacji. |
Najważniejsze jest ustalenie, czy regres tworzy zobowiązanie, które firma może ująć w układzie, czy bieżące zobowiązanie po otwarciu, które trzeba obsłużyć poza układem. Nie należy też zakładać, że każdy regres jest bezsporny. Jeżeli odbiorca kwestionuje fakturę, faktor nie rozliczył wpłat albo saldo obejmuje opłaty bez wyjaśnienia, potrzebne jest rozbicie pozycji.
Czerwona flaga: firma po otwarciu postępowania finansuje nowe faktury z regresem, ale nie sprawdza, czy odbiorcy faktycznie płacą w terminie. Jeżeli kilka nowych faktur wróci przez regres, faktoring może przestać być źródłem płynności, a stać się mechanizmem tworzenia nowych zobowiązań bieżących.
Cesja i wpływy od kontrahentów
Faktoring zwykle opiera się na cesji wierzytelności, czyli przeniesieniu prawa do zapłaty z faktury na faktora. W praktyce oznacza to, że kontrahent może mieć obowiązek zapłacić nie firmie, lecz faktorowi. Dla cash flow po otwarciu restrukturyzacji to kluczowe: wpływ od odbiorcy widoczny w planie sprzedaży nie zawsze jest pieniądzem, którym dłużnik może swobodnie dysponować.
Trzeba sprawdzić, które wierzytelności zostały już skutecznie scedowane, czy kontrahenci otrzymali zawiadomienia, na jaki rachunek mają płacić, czy umowy handlowe zawierają zakaz cesji oraz czy cesja obejmuje wierzytelności przyszłe. Przy wierzytelnościach przyszłych po otwarciu postępowania ostrożność jest szczególnie ważna, bo przepisy restrukturyzacyjne ograniczają proste obciążanie majątku dłużnika dla zabezpieczenia wcześniejszych wierzytelności. Nie wystarczy więc założyć, że przedrestrukturyzacyjna cesja automatycznie obejmie cały przyszły obrót.
| Sytuacja z płatnością | Ryzyko | Co zrobić |
|---|---|---|
| Kontrahent płaci faktorowi | Firma widzi sprzedaż, ale nie dostaje całej gotówki na rachunek operacyjny. | W cash flow pokazać tylko kwotę, która realnie wróci po rozliczeniu faktora. |
| Kontrahent płaci firmie mimo cesji | Faktor może żądać przekazania środków albo uznać to za naruszenie umowy. | Sprawdzić zawiadomienie o cesji i nie wydawać wpływu przed ustaleniem, komu się należy. |
| Kontrahent zgłasza potrącenie | Wpływ może nie nastąpić albo będzie niższy niż wartość faktury. | Oznaczyć fakturę jako ryzykowną lub sporną i nie finansować nią pewnych płatności. |
| Cesja dotyczy wierzytelności przyszłych | Może powstać spór, czy obejmuje należności po dacie granicznej. | Sprawdzić tryb postępowania, datę powstania wierzytelności i charakter zabezpieczenia. |
| Umowa z odbiorcą ogranicza cesję | Faktor może odmówić finansowania albo zakwestionować bezpieczeństwo faktury. | Zweryfikować zakaz cesji przed zgłoszeniem faktury do finansowania. |
Płatności od kontrahentów trzeba więc oznaczać nie tylko jako „pewne” albo „opóźnione”. Potrzebne są dodatkowe kolumny: objęcie cesją, rachunek płatności, status sporu, ryzyko potrącenia, kwota zaliczki, prowizje, zatrzymana rezerwa i kwota netto dla firmy. Bez tego plan płynności będzie mylił sprzedaż z dostępną gotówką.
Czerwona flaga: firma planuje wypłatę wynagrodzeń, podatki i dostawy z faktury, która została już scedowana na faktora. Jeżeli kontrahent zapłaci faktorowi, a firma nie ma innego źródła gotówki, problem z płynnością pojawi się mimo formalnie wysokiej sprzedaży.
Faktor w spisie wierzytelności
Faktoring może bardzo łatwo zniekształcić dokumenty restrukturyzacyjne, jeżeli firma wpisze tylko nazwę faktora i jedną kwotę zbiorczą. W praktyce trzeba ustalić, czy faktor jest wierzycielem z tytułu wykorzystanego finansowania, roszczenia regresowego, opłat, kosztów, potrąceń, zabezpieczenia, rozliczenia po wypowiedzeniu albo wierzytelności warunkowej.
To ma znaczenie dla dokumentu takiego jak spis wierzytelności. Spis powinien pokazywać rzeczywistą strukturę wierzycieli i wierzytelności, a nie tylko księgową listę faktur. Przy faktoringu trzeba uważać, żeby tej samej należności nie ująć podwójnie: raz jako długu wobec kontrahenta, a drugi raz jako rozliczenia z faktorem, bez wyjaśnienia cesji i przepływu środków.
| Element do ujęcia | Co sprawdzić | Ryzyko błędu |
|---|---|---|
| Wykorzystany limit | Jaka część limitu została faktycznie wypłacona i nierozliczona na datę graniczną. | Pełny przyznany limit zostaje potraktowany jak istniejący dług. |
| Roszczenia regresowe | Których faktur dotyczą, kiedy powstały i czy są bezsporne. | Regres zostaje pominięty albo wpisany bez rozróżnienia na stare i bieżące pozycje. |
| Opłaty, prowizje i odsetki | Z jakiego okresu wynikają i czy zostały prawidłowo naliczone. | Jedna zbiorcza kwota nie pokazuje, co naprawdę jest wierzytelnością. |
| Zabezpieczenia | Cesje, przewłaszczenia, poręczenia, weksle, pełnomocnictwa do rachunku, zastawy albo inne zabezpieczenia. | Faktor zostaje potraktowany jak zwykły wierzyciel, mimo innej pozycji ekonomicznej. |
| Pozycje sporne lub warunkowe | Spory z odbiorcami, reklamacje, potrącenia, płatności poza rachunek faktora. | Głosowanie i propozycje układowe opierają się na kwocie, której firma nie umie wyjaśnić. |
Nie wystarczy też wpisać faktora bez analizy zabezpieczeń. Według stanu prawnego przyjętego na 6 września 2026 r. wierzytelności zabezpieczone na składnikach majątku oraz zabezpieczone przeniesieniem własności rzeczy, wierzytelności lub innego prawa wymagają dokładnego ustalenia wartości zabezpieczenia i statusu wierzytelności. Przy faktoringu może to dotyczyć zwłaszcza cesji wierzytelności oraz innych zabezpieczeń umownych.
Praktyczny wniosek: w dokumentach restrukturyzacyjnych nie wpisuj faktora jako jednej pozycji bez rozbicia. Minimum to: wykorzystany limit, faktury objęte finansowaniem, wpłaty odbiorców, regres, koszty, potrącenia, zabezpieczenia, pozycje sporne i kwota, która realnie ma wpływ na głosowanie albo układ.
Czy korzystać z faktoringu po otwarciu
Faktoring po otwarciu restrukturyzacji może być użyteczny, jeżeli finansuje rentowny obrót i nie tworzy nowych zaległości. Może pomóc wtedy, gdy firma ma bezsporne faktury, rzetelnych odbiorców, przewidywalne terminy płatności i jasną kwotę netto po kosztach. Nie jest jednak rozwiązaniem samym w sobie. Jeżeli faktor zabiera kluczowe wpływy, blokuje limit albo finansowanie wraca przez regres, faktoring może pogłębić problem.
Decyzję warto przeprowadzić w prostym porządku. Najpierw trzeba potwierdzić, czy w danym trybie firma może zawierać albo kontynuować finansowanie na zakładanych warunkach. Potem trzeba sprawdzić stanowisko faktora, koszt, zabezpieczenia i ewentualne zgody. Na końcu należy policzyć w cash flow, czy kwota netto rzeczywiście finansuje działalność po wynagrodzeniach, podatkach, ZUS, dostawach, leasingu, czynszu, energii i kosztach wykonania zamówień.
| Pytanie decyzyjne | Kiedy odpowiedź wspiera faktoring | Kiedy odpowiedź ostrzega |
|---|---|---|
| Czy faktury są bezsporne? | Odbiorcy potwierdzają należności, nie ma reklamacji i potrąceń. | Największe faktury są kwestionowane albo brakuje dokumentów dostawy. |
| Czy odbiorcy płacą przewidywalnie? | Historia płatności pozwala planować wpływy i rozliczenie zaliczek. | Opóźnienia odbiorców regularnie uruchamiają regres. |
| Czy kwota netto poprawia płynność? | Po kosztach faktora zostaje gotówka na koszty krytyczne. | Pełna wartość faktury wygląda dobrze, ale większość wpływu rozlicza stare saldo. |
| Czy limit jest stabilny? | Faktor potwierdza warunki, odbiorców i zakres finansowania. | Limit jest obniżony, zawieszony albo zależy od jednej spornej wpłaty. |
| Czy regres jest kontrolowany? | Firma wie, kiedy może powstać i ma plan na sporne faktury. | Każda większa zwłoka kontrahenta może stworzyć nowe zobowiązanie bieżące. |
| Czy finansowanie pasuje do postępowania? | Umowa, zabezpieczenia i płatności są spójne z trybem oraz nadzorem. | Finansowanie wymaga nowych zabezpieczeń albo obciąża wpływy potrzebne wierzycielom. |
Najbardziej ryzykowny jest scenariusz, w którym firma używa faktoringu do ukrycia braku bieżącej rentowności. Jeżeli każda nowa faktura musi być natychmiast finansowana, wpływy od odbiorców tylko gaszą poprzednie zaliczki, a po kosztach krytycznych nie zostaje nadwyżka, problemem nie jest sam faktor. Problemem jest model płynności po otwarciu postępowania.
Kiedy nie warto ratować faktoringu za wszelką cenę: gdy utrzymanie limitu wymaga nowych zabezpieczeń na kluczowych aktywach, kontrahenci są spóźnieni lub sporni, regres stale wraca do firmy, a realna kwota netto nie wystarcza na bieżące zobowiązania po otwarciu.
Checklista po otwarciu restrukturyzacji
Przed rozmową z faktorem, nadzorcą, księgowością albo kluczowym kontrahentem warto przygotować jedną tabelę roboczą. Nie musi być skomplikowana, ale powinna pokazać, które pieniądze są sprzedażą, które rozliczeniem faktora, a które wolną gotówką na dalsze działanie firmy.
- Ustal tryb i datę graniczną - dzień otwarcia postępowania albo dzień układowy w postępowaniu o zatwierdzenie układu.
- Zbierz dokumenty faktoringowe - umowę, OWU, aneksy, limity, tabelę opłat, zabezpieczenia, zawiadomienia o cesji i korespondencję z faktorem.
- Rozbij saldo faktora - zaliczki, prowizje, odsetki, opłaty, fundusz gwarancyjny, wpłaty odbiorców, potrącenia i pozycje sporne.
- Oznacz każdą fakturę - data świadczenia, data faktury, data finansowania, termin płatności, odbiorca, status sporu i rachunek do zapłaty.
- Sprawdź cesję - które wierzytelności zostały przeniesione, czy dotyczą przyszłych należności i czy odbiorcy wiedzą, gdzie płacić.
- Oceń regres - kiedy może powstać, których faktur dotyczy i czy jest starym, bieżącym, spornym albo warunkowym roszczeniem.
- Policz kwotę netto - ile środków zostaje w firmie po rozliczeniu faktora, potrąceniach i kosztach.
- Porównaj z kosztami krytycznymi - wynagrodzenia, podatki, ZUS, dostawy, leasing, czynsz, energia, transport i koszty wykonania zamówień.
- Zaktualizuj dokumenty postępowania - zwłaszcza pozycje faktora, zabezpieczenia, spory i wierzytelności warunkowe.
- Podejmij decyzję o dalszym finansowaniu - utrzymać limit, ograniczyć go do bezpiecznych odbiorców, negocjować warunki albo szukać innego rozwiązania płynnościowego.
Jeżeli po tej checkliście firma nadal nie potrafi wskazać, które wpływy są dostępne, które należą się faktorowi i które mogą wrócić przez regres, nie powinna opierać planu restrukturyzacyjnego na faktoringu. Najpierw trzeba uporządkować dane, bo wierzyciele będą oceniać nie tylko wysokość sprzedaży, ale także zdolność do regulowania bieżących zobowiązań.
Wniosek końcowy: faktoring po otwarciu restrukturyzacji jest decyzją o płynności, a nie tylko technicznym finansowaniem faktur. Bezpieczny porządek jest prosty: rodzaj faktoringu, data graniczna, cesja, regres, spis wierzytelności, kwota netto i dopiero wtedy decyzja, czy faktoring rzeczywiście pomaga wykonać układ.
